My life for dream

ขอบคุณสำหรับเรื่องลงเพลงนะครับ พอเข้าใจแล้วแต่เพลงที่อยากลงมี2เพลงคือBouvelard ofBroken DreamของGreenday(จากอัลบั้มAmerican Idiot)กับเพลงMetalingusของAlter Bridge(จากอัลบั้มOne Day Remains)

ตอนนี้ไม่รู้หาเพลงMetalingusจากไหน แต่ถ้าใครจะลองหาฟังดูก็ได้นะ ลองอ่านเนื้อเพลงดี

เมื่อวันที่18ได้งานPart-Timeเป็นคนสัมภาษณ์ความคิดเห็นทางโทรศัพท์ เป็นงานที่กดดันมาก ต้องเจอคนประเภทชอบปัดกับไม่ให้ความร่วมมือ ซ้ำร้ายงานที่ได้รับเป็นงานประเภทความคิดเห็นกับธนาคารซึ่งต้องใช้คนที่มีส่วมร่วมด้านการเงิน คนเราบางทีก็กลัวการให้ข้อมูลจัง ขนาดถามแต่ตำแหน่งเองนะ ถามชื่อก็ไม่บอกอีก ถามเรื่องความคิดเห็นกับสัดส่วนการใช้ไม่ใช่ถามความลับบริษัท น่ารำคาญจริงๆ แต่พี่เค้าแฟร์นะคือน้องได้งานประจำพี่ก็ให้น้องไปทำได้เลย ส่วนผลตอบแทนนับเป็นโปรเจคไป แต่ตอนผมทำงานนะพี่ พี่เล่นเกมเลยนะ Quake4ซะด้วย มาดวลกันมะอ่ะโด่

วันนี้ก็ถึงวันรับปริญญาสักที วันนี้วุ่นวายมากจากวันที่13ที่ไม่ค่อยได้ถ่ายใครก็ได้วิ่งวุ่นไปทั่วขอถ่ายกับเพื่อนเต็มไปหมด ตอนรับปริญญานี่ตื่นเต้นมากกลัวเดินผิดแล้วถ่ายภาพไม่สวยจัง

วันนี้ไปกับน้องที่รับปริญญาวันเดียวกัน(น้องอ่อนแค่ไม่กี่เดือน)

เริ่มจากวันนี้ตื่นตี5ไปหาน้อง6โมง ออกจากบ้านน้อง

ไปถึง7โมงหาที่จอดยากมาก สุดๆเลยจริงๆ แต่ไม่ต้องห่วงน้องเราโฉดอยู่แล้ว

ตามปกติการจอดรถที่มหาลัยจะต้องเสียตังค่าที่จอดประมาณ30-40บาท แต่น้องคนนี้ไม่ต้องคุณเธอจอดที่วัด

ฟรี!!!!!!!!!!!

พอมาถึงวันรับปริญญา แม้แต่วัดยังเต็ม(คาดว่าคนโฉดเพิ่มขึ้นจากวันนั้นหลายคน) ค่าที่จอดรถจากที่ปกติ30-40มันขูดซะ300 จริงๆไม่ได้โม้

แต่ในเมื่อคนอื่นโฉดพอกัน น้องเราจึงต้องโฉดกว่าด้วยการหาที่จอดข้างบ้านชาวบ้านซะเลย

ฟรี!!!!!!!!!!! (มันต้องมีเชื้อสายฮาเงมารุแน่เลย เอ๊ะ! ติดมาถึงเราหรือเปล่า)

ไปถึงมหาลัย เพื่อนมาแต่กล้องไม่มีเพราะที่ขึ้นรถมามีแต่แม่น้องกับน้องของน้องที่มาด้วย เลยมีแต่กล้องของน้อง

มากระชั้นอีกแล้วแต่ยังทัน ถ่ายเป็นระวิงจนเมมหมดรอบนึง ในมหาลัยงานวันนั้นมีรับwriteแผ่นกลางงานเลย ทำให้กลับมาถ่ายได้ต่ออย่างสบายๆ(แต่เสีย50บาทรวมค่าแผ่นแล้ว)

งานนี้เลยถ่ายหญิงมาตูมเลยขอบอกๆ (ก็เพื่อนๆ...โม้ไปงั้นแหละ คณะนี้ชายมันไม่เยอะนี่)

ตอนที่จะขึ้นรับปริญญาทั้งตื่นเต้นทั้งเครียดเลยเพราะวันซ้อมใหญ่เดินผิด(แล้วโดนที่บ้านซ้ำ)

แต่ในวันนี้เดินไม่ผิด แต่กังวลตอนรับแทนกลัวภาพออกมาน่าเกลียด

วันนี้ต้องบอกเลยว่าประทับใจของที่รุ่นน้องทำให้เป็นที่ระลึกนั่น

ของที่ว่านั่นก็คือ "นาฬิกา" นี่เอง สื่อความได้ดีจริงๆ มีสลักชื่อมหาลัยไว้ที่ตัวนาฬิกาด้วย

นึกถึงได้อีกเรื่องที่น้องถามในรถตอนกลับ

น้องถาม "แล้วคนที่เฮียเคยชอบที่ใส่แว่นวันนี้ไม่เห็นเลย"

ตอบ "ก็พวกเขาไปอังกฤษกันหมดแล้วนี่ไอ้นั่นก็ตามเขาไปด้วย"

เลยเหลือเราคนเดียวซะแล้ว แต่ไม่เสียใจหรอก

ตอนนี้ชีวิตต้องเป็นแบบเพลงMetalingusแล้ว

I've been defeated and brought down
Dropped to my knees when hope ran out
The time has come to change my ways

On this day I see clearly everything has come to life
A bitter place and a broken dream
And we'll leave it all, leave it all behind

I'll never long for what might have been
Regret won't waste my life again
I won't look back
I'll fight to remain:

On this day I see clearly everything has come to life
A bitter place and a broken dream
And we'll leave it all behind

On this day it's so real to me
Everything has come to life
Another chance to chase a dream
Another chance to feel
Chance to feel alive

Fear will kill me, all I could be
Lift these sorrows
Let me breathe, could you set me free
Could you set me free

On this day I see clearly everything has come to life
A bitter place and a broken dream
And we'll leave it all behind

On this day it's so real to me
Everything has come to life
Another chance to chase a dream
Another chance to feel
Chance to feel alive